Efe, konuşmayı yeni öğrenen meraklı bir çocuktu. Bir gün bahçede oynarken, annesinin ona hediye ettiği dev bir baloncuk üfleyici buldu. İçinde özel bir sabun köpüğü olan bu sihirli aletle ilk baloncuğunu üflediğinde, ağzından çıkan 'Merhaba' kelimesi yeşil bir baloncuğa dönüştü ve havada süzülmeye başladı! Efe şaşkınlıkla baloncuğa dokunduğunda, kelime tekrar 'Merhaba' diye fısıldadı. Bu sihirli baloncuk üfleyici, Efe'nin söylediği her kelimeyi rengarenk balonlara dönüştürüyordu.
Efe heyecanla denemelere başladı. 'Güneş' dediğinde altın sarısı bir baloncuk, 'Deniz' dediğinde mavi turkuaz bir baloncuk oluştu. 'Arkadaş' kelimesi pembe, 'Kitap' kelimesi mor oldu. Her baloncuk havada dans ediyor, sonra yavaşça bahçenin köşesindeki eski meşe ağacının dallarına takılıyordu. Kısa sürede ağaç, rengarenk kelime baloncuklarıyla süslenmiş bir Noel ağacına dönüştü. Efe ne kadar çok güzel kelime söylerse, ağaç o kadar güzelleşiyordu.
Ertesi gün Efe, bahçede oynayan komşu çocuğu Zeynep'i gördü. Zeynep yeni taşındıkları için biraz üzgün görünüyordu. Efe sihirli baloncuk üfleyicisini alıp Zeynep'e doğru yürüdü. 'Merhaba, ben Efe' dedi ve iki baloncuk oluştu: mavi bir 'Merhaba' ve turuncu bir 'Efe'. Zeynep gülümsedi. Efe 'Oyun' dedi, pembe bir baloncuk. 'Dostluk' dedi, altın rengi bir baloncuk. Zeynep 'Ben de oynamak istiyorum' deyince, onun kelimeleri de baloncuklara dönüşmeye başladı! İkisi birlikte güzel kelimeler üfleyerek renkli bir kelime bulutu oluşturdular.
Bir gün Efe çok kızdığında, ağzından 'Öfke' kelimesi çıktı ve koyu gri bir baloncuk oluştu. Bu baloncuk diğerleri gibi havada süzülmek yerine, yere doğru çöktü ve patladı. Efe üzüldü. Annesi ona 'Bazı kelimeler kanatlanır, bazıları düşer. Kalbinden gelen güzel kelimeler seçersen, dünya daha renkli olur' dedi. Efe bunu düşündü ve 'Üzgünüm' dedi. Bu kez açık mavi bir baloncuk oluştu ve nazikçe havada süzüldü. Efe, kelimelerin gücünü anlamaya başladı.
Efe ve Zeynep, kelime baloncuklarını daha da güzelleştirmek için bir plan yaptılar. Mahalledeki tüm çocukları bahçelerine davet ettiler. Her çocuk en sevdiği kelimeyi söyledi: 'Paylaşmak', 'Yardım', 'Gülümseme', 'Hayal', 'Macera'. Bahçe rengarenk baloncuklarla doldu. Sonra hep birlikte 'Mutluluk' dediler ve tüm baloncuklar birleşerek dev bir gökkuşağı köprüsü oluşturdu. Bu sihirli köprü, kelimelerin ne kadar güçlü olduğunu ve güzel kelimelerin dünyayı nasıl değiştirebileceğini gösteriyordu.
O günden sonra Efe'nin bahçesi 'Kelimeler Ormanı' olarak anılmaya başlandı. Çocuklar her gün yeni güzel kelimeler öğrenip baloncuklara dönüştürdüler. Efe en çok 'Teşekkür ederim', 'Lütfen' ve 'Seni seviyorum' baloncuklarını seviyordu çünkü bunlar en parlak renkli olanlardı. Sihirli baloncuk üfleyicisi asla bitmeyen bir sabun köpüğüne sahipti - çünkü güzel kelimeler asla bitmezdi. Ve küçük baloncuk sihirbazı Efe, dünyayı bir kelime daha güzel hale getirmeye devam etti.