Gökyüzünün en yüksek tepesinde, pamuk gibi yumuşak bulutların üzerinde, Şenay adında bir cadı yaşardı. Şenay, sıradan bir cadı değildi; onun sihri, gökyüzünü temizlemek ve güzelleştirmek içindi. Her sabah, rengârenk noktalı elbisesini giyer, sihirli süpürgesini eline alır ve bulutları süpürmeye başlardı. Süpürgesi, toz değil, gökkuşağı tozu saçardı! Bulutlar kirli veya kararmış göründüğünde, Şenay onları nazikçe süpürür, parlak beyaz ve kabarık hâle getirirdi. Kuşlar onu görünce cıvıldaşır, 'Şenay Cadı, gökyüzü ne kadar da güzel!' diye şarkı söylerlerdi.
Bir gün, Şenay, gökyüzünün bir köşesinde, gri ve kasvetli bulutlar gördü. Onları süpürmeye çalıştı, ama süpürgesinin gökkuşağı tozu işe yaramıyordu. Bulutlar, sanki üzgünmüş gibi ağır ağır hareket ediyordu. Şenay meraklandı ve bulutlara yaklaştı. 'Merhaba, neden bu kadar mutsuzsunuz?' diye sordu. Gri bulutlardan biri, minik bir sesle, 'İnsanlar aşağıda çok fazla duman çıkarıyor ve bizi kirletiyor. Artık beyaz ve hafif değiliz,' diye fısıldadı. Şenay, bunu duyunca çok üzüldü. Hemen bir plan yaptı: İnsanlara, gökyüzünü nasıl temiz tutacaklarını öğretecekti!
Şenay, süpürgesine atladı ve bulutlardan aşağıya, bir kasabaya indi. Orada, çocuklarla tanıştı. Onlara bulutların hikâyesini anlattı ve 'Gökyüzünü temiz tutmak için, daha az duman çıkarmalı ve doğayı sevmeliyiz,' dedi. Çocuklar, bu fikri çok beğendi. Hep birlikte, bisiklet sürmeyi, ağaç dikmeyi ve geri dönüşüm yapmayı öğrendiler. Şenay, onlara sihirli tohumlar verdi; bu tohumları toprağa ektiklerinde, havayı temizleyen özel çiçekler açacaktı. Kasaba halkı, bu değişiklikleri görünce, hep birlikte çalışmaya başladı.
Birkaç hafta sonra, gri bulutlar yavaş yavaş beyazlamaya başladı. Şenay, süpürgesiyle onları tekrar süpürdü ve bu sefer gökkuşağı tozu işe yaradı! Bulutlar, neşeyle dans etti ve gökyüzü, masmavi bir renge büründü. Hatta, Şenay'ın süpürgesinden düşen tozlar, muhteşem bir gökkuşağı oluşturdu. Çocuklar, aşağıdan bakıp sevinçle bağırdı: 'Teşekkürler, Şenay Cadı!' Artık gökyüzü, her zaman temiz ve güzel kalacaktı. Şenay, bulutların üzerinde dinlenirken, 'Sihir, iyilik yapmak ve doğayı korumakla başlar,' diye düşündü.
O günden sonra, Şenay Cadı, gökyüzünün temizlikçisi olarak anılmaya devam etti. Bazen, çocuklar onu bulutların arasında süpürgesiyle süzülürken görür, el sallarlardı. Her yağmurdan sonra, gökkuşağı çıktığında, bunun Şenay'ın sihirli tozunun bir işareti olduğunu bilirlerdi. Ve kimse gökyüzünü kirletmezdi, çünkü herkes, bulutların da canı olduğunu ve onları mutlu etmenin ne kadar önemli olduğunu öğrenmişti. Şenay, sonsuza dek, gökyüzünü parlak ve neşeli tutmak için süpürmeye devam etti.