Uzun zaman önce, Ayışığı Ormanı'nda yaşayan özel bir gece bekçisi varmış. Adı Lumi olan bu bekçi, geceleri ortaya çıkan gölgeleri toplamakla görevliymiş. Lumi'nin sihirli bir feneri varmış ki bu fener sadece ışık değil, aynı zamanda gündüzün anılarını da yayarmış. Her akşam güneş battığında, ormandaki ağaçların, çiçeklerin ve hayvanların gölgeleri canlanır, minik gölge yaratıklarına dönüşürmüş. Lumi'nin görevi, bu gölgeleri toplayıp onları sabaha kadar güvende tutmakmış, böylece gece boyunca orman sakinleri huzur içinde uyuyabilirmiş.
Bir gece, Lumi her zamanki gibi gölgeleri toplarken, tuhaf bir şey fark etmiş. Ormanın en yaşlı meşe ağacının gölgesi kaybolmuş! Bu çok garipmiş çünkü bu meşe ağacının gölgesi her gece en parlak ve en canlı gölge olurmuş. Lumi endişelenmiş, çünkü gölgeler olmadan, ormandaki denge bozulabilirmiş. Hemen sihirli fenerini yüksekte tutmuş ve etrafı aydınlatmış. Diğer gölge yaratıkları, Lumi'ye yaklaşıp titreyerek fısıldamışlar: 'Gölge Hırsızı geri döndü!' Lumi bunu duyunca şaşırmış, çünkü Gölge Hırsızı'nın sadece bir efsane olduğunu sanıyormuş.
Lumi, kayıp gölgelerin peşine düşmeye karar vermiş. Sihirli fenerini rehber olarak kullanarak, ormanın derinliklerine doğru ilerlemiş. Yolda, gölgesiz kalmış üzgün çiçekler ve ağaçlarla karşılaşmış. Onlara 'Merak etmeyin, gölgelerinizi bulup geri getireceğim!' diye söz vermiş. Fenerinin ışığı, gölgelerin izlerini takip edebiliyormuş, çünkü her gölgenin kendine özgü bir ışık izi varmış. Lumi, bu izleri takip ederek ormanın en karanlık köşesine, Işıksız Mağara'ya varmış. Burası o kadar karanlıkmış ki, Lumi'nin feneri bile zorlukla aydınlatabiliyormuş.
Mağaranın içinde, Lumi minik, ürkek bir yaratık görmüş. Bu, Gölge Hırsızı değilmiş, aslında adı Karanfil olan küçük bir gece kelebeğiymiş! Karanfil ağlayarak açıklama yapmış: 'Ben gölgeleri çalmıyorum, onları korumaya çalışıyorum! Son gecelerde, büyük bir fırtına geliyor ve gölgeleri dağıtıyor. Ben de onları bu mağarada güvende tutmaya çalışıyorum.' Lumi, Karanfil'in yanaklarından akan ışık tanelerini görünce ona inanmış. Birlikte, mağaranın derinliklerinde saklanan tüm gölgeleri bulmuşlar. Gölgeler, minik ışık toplarına dönüşmüş, titreyerek bekliyorlarmış.
Lumi ve Karanfil, gölgeleri nasıl güvenle geri götüreceklerini düşünürken, Lumi harika bir fikir bulmuş. Sihirli fenerini mağaranın ortasına asmış ve Karanfil'den gölgeleri serbest bırakmasını istemiş. Fenerin ışığı, gölgelere dokununca, onlar tekrar canlanmış ve eski hallerine dönmüşler. Lumi, Karanfil'e teklifte bulunmuş: 'Gel benim yardımcım ol, birlikte gölgeleri koruyalım!' Karanfil sevinçle kabul etmiş. Birlikte, tüm gölgeleri toplayıp ormana geri götürmüşler. Yaşlı meşe ağacının gölgesi geri dönünce, orman tekrar neşeyle parlamış.
O geceden sonra, Lumi ve Karanfil birlikte çalışmaya başlamışlar. Karanfil, fırtınaları önceden hissedebilme yeteneği sayesinde, gölgeleri tehlike gelmeden güvenli yerlere taşıyormuş. Lumi ise onları toplayıp sabaha kadar koruyormuş. Orman sakinleri, artık iki gece bekçileri olduğu için daha da huzurlu uyuyormuş. Her gece, gölgeler dans ederek Lumi'nin ve Karanfil'in etrafında toplanır, onlara teşekkür edermiş. Ve böylece, Ayışığı Ormanı'nda gölgeler asla kaybolmaz, sadece daha güvende olurlarmış. Lumi ve Karanfil'in dostluğu, ormandaki tüm canlılara işbirliğinin ve anlayışın önemini öğretmiş.