Bir zamanlar, minik fare ailesiyle birlikte insanların evinin duvarları arasında yaşayan Gümüş Pati adında yaramaz bir farecik vardı. Gümüş Pati'nin en sevdiği şey, herkes uykuya daldığında evi keşfetmekti. Özellikle de çocuk odasına bayılırdı! Bir gece, ay ışığı odanın içine süzülürken, Gümüş Pati yatağın kenarına dizilmiş rengarenk ayakkabıları fark etti. Kırmızı spor ayakkabı, mavi sandalet, sarı çizmeler... Hepsi o kadar renkli ve ilginç görünüyordu ki! 'Vay canına!' diye fısıldadı kendi kendine, 'Bunlar harika oyuncaklara benziyor!' Küçük fare, en parlak kırmızı ayakkabıya yaklaştı ve merakla içine baktı.
Gümüş Pati ayakkabının içine tırmandığında, burasının yumuşacık ve rahat olduğunu fark etti. 'Burası tam bir korsan gemisi olabilir!' diye düşündü heyecanla. Hemen ayakkabının bağcıklarını çekiştirmeye başladı. Bağcık bir anda çözülüverdi! 'İşte bu!' diye sevindi Gümüş Pati. Sonra diğer ayakkabılara koştu. Mavi sandaletin tokasını açtı, sarı çizmenin fermuarını aşağı indirdi. Her ayakkabıyla oynamak daha eğlenceliydi! Ama o sırada fark etmediği bir şey vardı: Ayakkabılar, onun minik patileriyle oynadıkça yerlerinden hafifçe oynuyor, sanki canlanıyorlardı gibi görünüyordu.
Ertesi sabah, Ali uyandığında odasına şaşkınlıkla baktı. Ayakkabıları yerinde yoktu! 'Anne, ayakkabılarım kaçmış!' diye bağırdı. Annesi gülümseyerek, 'Belki de onlar gece gezmeye çıkmıştır' dedi. O gece, Ali uyumamaya karar verdi. Gözlerini kırpıştırırken, minik gümüş bir şeyin ayakkabıların yanına yaklaştığını gördü. Gümüş Pati, farkında olmadan izleniyordu! Ali nefesini tuttu ve fareciğin kırmızı ayakkabıyı itip kakmaya çalıştığını izledi. Ayakkabı yavaşça yana doğru kaydı. 'Demek ayakkabıları kaçıran sensin!' diye fısıldadı Ali.
Gümüş Pati, Ali'nin sesini duyunca donup kaldı. Korkuyla arkasına baktı. Ama Ali kızmıyordu, sadece merakla ona bakıyordu. 'Merhaba küçük fare' dedi Ali yumuşak bir sesle, 'Ayakkabılarımla oynamayı seviyorsun galiba.' Gümüş Pati biraz çekingen, biraz da suçlu hissetti. Ali yatağından kalktı ve elini uzattı. 'Endişelenme, sana kızmıyorum. Belki senin için daha iyi oyuncaklar bulabiliriz' diye önerdi. Sonra aklına harika bir fikir geldi: 'Sana kendi küçük ayakkabılarını yapmaya ne dersin?'
Ertesi gün, Ali ve annesi birlikte çalıştılar. Mantar kapaklarından, renkli kumaş parçalarından ve iplerden minik fare ayakkabıları yaptılar. O gece, Ali bu özel ayakkabıları Gümüş Pati'nin bulabileceği bir yere bıraktı. Gümüş Pati geldiğinde, kendisi için yapılmış bu harika hediyeleri görünce çok sevindi! Minik mantar ayakkabıları denedi ve mükemmel oturduğunu gördü. Artık insanların ayakkabılarıyla oynamasına gerek yoktu. Hatta Ali'ye teşekkür etmek için, ertesi sabah onun ayakkabılarını düzgünce sıralayıp bağcıklarını bağladı.
O günden sonra, Gümüş Pati ve Ali harika arkadaş oldular. Gümüş Pati artık geceleri ayakkabı kaçırmıyordu, bunun yerine Ali ona kitap okurken sessizce dinliyordu. Bazen Ali uykuya daldığında, Gümüş Pati minik mantar ayakkabılarıyla odada sessizce dans ediyordu. Diğer farelere de anlattı: 'İnsanların eşyalarıyla oynamak yerine, kendi oyuncaklarımızla oynamak daha güzel!' Böylece tüm fare ailesi, kendilerine uygun oyuncaklar yapmayı öğrendi. Ali'nin evinde artık hiçbir şey gizemli bir şekilde kaybolmuyordu, sadece bazen sabahları ayakkabıların daha düzgün durduğu fark ediliyordu.