Bir zamanlar, gökyüzünün en parlak yıldızının hemen yanında, Miya adında sevimli bir kedi yaşarmış. Miya’nın tüyleri portakal rengi, gözleri ise iki parlak yeşil yıldız gibiymiş. Miya, uzayı çok merak edermiş. Her gece pencereden gökyüzüne bakar, yıldızların arasında dolaşmayı hayal edermiş. Bir gün, Miya’nın arkadaşı bilge baykuş Ponçik, ona bir hediye getirmiş: küçük, parıltılı bir uzay giysisi ve bir uzay kaskı! “Bu giysiyle uzaya çıkabilirsin Miya,” demiş Ponçik. Miya sevinçle zıplamış, kuyruğu heyecandan kıvrılmış. Hemen giysisini giymiş ve kaskını takmış.
Miya, uzay gemisine binmiş ve düğmeye basmış. Gemisi hızla yükselmiş, bulutların arasından geçmiş, gökyüzüne ulaşmış. Bir de ne görsün? Her yer rengarenk yıldızlarla doluymuş! Bazı yıldızlar mavi, bazıları pembe, bazıları ise altın sarısıymış. Miya, “Vay canına!” demiş, “Burası ne kadar güzel!” Uzayda süzülürken, bir gezegenin yanından geçmiş. Gezegenin adı Şeker Gezegeni’ymiş. Üzeri pembe bulutlarla kaplıymış. Miya, gezegene yaklaşmış ve bir ses duymuş: “Yardım edin! Yardım edin!”
Sesin geldiği yere doğru ilerlemiş. Bir de ne görsün? Küçük, parlak bir yıldız tozu parçası, bir kuyruklu yıldızın arkasına takılmış, kurtulmaya çalışıyormuş. “Merhaba, ben Miya! Sana yardım edebilir miyim?” demiş Miya. Yıldız tozu, “Benim adım Işıltı,” demiş, “Kuyruklu yıldızın arkasına takıldım ve eve dönemiyorum. Evim, Samanyolu’nun en parlak yıldızının yanındaki Yıldız Tozu Adası.” Miya, Işıltı’yı gemisine almış ve yola koyulmuşlar. Yolda, bir asteroid kuşağından geçmişler. Asteroidler, irili ufaklı kayalarmış. Miya, dikkatlice aralarından geçmiş. Sonra bir de bakmışlar ki, önlerinde dev bir yıldız patlaması var! Patlama, rengarenk ışıklar saçıyormuş. Miya, “Korkma Işıltı, bu sadece bir yıldız dansı!” demiş ve gemiyi etrafından dolaştırmış.
Sonunda Yıldız Tozu Adası’na varmışlar. Ada, minik yıldız tozlarıyla kaplıymış ve pırıl pırıl parlıyormuş. Işıltı sevinçle, “Evim!” diye bağırmış. Işıltı’nın ailesi ve arkadaşları onları karşılamış. Hepsi Miya’ya teşekkür etmiş. Yaşlı bir yıldız tozu, “Sen gerçek bir kahramansın Miya,” demiş. Miya utançla gülümsemiş. Miya, artık eve dönme vakti geldiğini anlamış. Işıltı ve arkadaşları ona bir hediye vermiş: parlayan bir yıldız tozu kolye. “Bu kolye, her zaman dostluğumuzu hatırlatsın,” demişler. Miya kolyeyi boynuna takmış ve vedalaşmış.
Miya, uzay gemisiyle Dünya’ya dönmüş. Annesi onu kapıda karşılamış. “Hoş geldin Miya! Uzayda neler gördün?” diye sormuş. Miya, heyecanla başından geçenleri anlatmış. Annesi gülümsemiş, “Sen ne kadar cesur ve yardımseversin!” demiş. O gece Miya, yatağına yatmış. Yıldız tozu kolyesi hafifçe parıldıyormuş. Pencereden gökyüzüne bakmış ve Işıltı’yı düşünmüş. “Belki bir gün yine görüşürüz,” diye fısıldamış. Gözlerini kapatmış ve tatlı rüyalara dalmış. Rüyasında, yıldızlar arasında Işıltı ile birlikte dans ediyormuş. Ve o gece, gökyüzünde bir yıldız daha parlamış.