Pati, turuncu tüyleri ve büyük meraklı gözleri olan çok sevimli bir kediydi. En sevdiği şey, geceleri pencereden yıldızları izlemekti. Bir gece, parlak bir kuyrukluyıldız gökyüzünde süzülürken, Pati'nin merakı onu dışarı çekti. Kuyrukluyıldızın peşinden koşarken, tuhaf bir şey oldu: ayakkabılarının altındaki çimenler yumuşacık bulutlara dönüştü ve aniden kendini yıldızların arasında süzülürken buldu! Etrafı rengarenk gezegenler, parlayan yıldızlar ve dans eden ışıklarla doluydu. Pati biraz korkmuştu ama merakı daha ağır bastı. 'Vay canına!' diye mırıldandı, 'Burası çok büyük ve çok güzel!'
Uzayda süzülürken, Pati'nin karnı acıktı. Dünya'daki lezzetli sütünü ve kurabiyelerini özledi. Tam o sırada, yanından geçen minik bir göktaşı üzerinde, parlak kırmızı elmalar gördü! 'Miyav! Bu ne?' diye düşündü. Göktaşına yaklaştı ve dikkatlice bir elmayı patisiyle itti. Elma, Pati'nin önünde süzüldü ve sanki sihirli bir şekilde, onu ısırdığında süt tadı aldı! Bu 'yıldız elmaları' hem lezzetliydi hem de onu enerji dolu hissettiriyordu. Pati, birkaç elmayı dikkatlice toplayıp (aslında uzayda uçurup) minik bir çantasına koydu. Artık yolculuğu için atıştırmalıkları vardı!
Karnı doyan Pati, yoluna devam etti. Uzun süre süzüldükten sonra, mavi ve yeşil renklerle ışıl ışıl parlayan, yuvarlak bir gezegen gördü. İçgüdüsü ona buraya yaklaşmasını söylüyordu. Gezegene yaklaştıkça, yüzeyinde zıplayan, peluş gibi görünen tüylü yaratıklar fark etti. Bunlar 'Zıpzıp Uzaylıları'ydı! Yumuşak, yuvarlak bedenleri ve sevimli antenleri vardı. Pati 'Merhaba!' diye miyavladığında, zıpzıplar neşeyle zıplayarak onu karşıladılar. Sesi duyamıyorlardı ama Pati'nin dost canlısı hareketlerini anladılar. Ona gezegenlerini gezdirdiler, yumuşak yosunlardan yapılmış yataklar gösterdiler ve en önemlisi, Dünya'nın hangi yönde olduğunu anlatan parlak bir yıldız haritası verdiler.
Yıldız haritasını inceleyen Pati, Dünya'ya dönüş yolunu buldu. Zıpzıp Uzaylılarıyla vedalaştı ve onun için özel bir 'kuyruklu taşıt' hazırladılar - bu, parlak bir göktaşının üzerine binmiş gibi görünmesini sağlayan sihirli bir ışık topuydu! Pati, haritadaki parlak yıldızları takip ederek ilerledi. Yolda, şarkı söyleyen bulutsular gördü (renklerinden melodiler çıkıyordu!) ve dans eden meteorlara denk geldi. Artık korkmuyordu, çünkü uzayın ne kadar harika ve dost canlısı olabileceğini öğrenmişti. En sonunda, tanıdık mavi gezegen, Dünya, görüş alanına girdi. Kalbi sevinçle çarptı.
Pati, yumuşacık bir şekilde, kendi bahçesindeki çimenlerin üzerine indi. Gökyüzüne baktığında, ona yol gösteren o kuyrukluyıldızın uzaklarda parladığını gördü, sanki 'Hoşça kal!' diyordu. Artık penceresinden yıldızları izlerken, her birinin arkasında bir hikaye olabileceğini biliyordu. O gece, sıcak yatağında kıvrılıp uykuya dalmadan önce, yıldız elmalarından birini hatırlayıp gülümsedi. Uzay macerası bitti ama merakı asla bitmeyecekti. Belki bir sonraki kuyrukluyıldızda, yeni bir arkadaş daha keşfeder diye düşünerek gözlerini kapattı.