Derin mavi okyanusun en sakin köşesinde, güneş ışınlarının zar zor ulaşabildiği bir yerde, Parlak Baloncuklar Şehri vardı. Bu şehir, devasa, rengarenk cam baloncuklardan oluşmuştu ve her biri, içinde yaşayan deniz canlıları için özel bir evdi. Şehrin merkezinde, en büyük cam baloncukta, deniz yıldızı taçlı küçük bir deniz kızı olan İnci yaşıyordu. İnci, meraklı ve cesur bir deniz kızıydı; her gün şehrin etrafında yüzer, yeni arkadaşlar edinir ve okyanusun harikalarını keşfederdi. Bir sabah, şehrin en yaşlı bilge kaplumbağası Midos, İnci'ye eski bir deniz kabuğu getirdi. Kabuğun içinden hafif bir ışık yayılıyordu ve üzerinde tuhaf, parlayan işaretler vardı. Midos, 'Bu kabuk, şehrimizin en büyük sırrını saklıyor, İnci,' dedi. 'Ama onu anlamak için, okyanusun üç harikasını bulmalısın: Işık Saçan İnci'yi, Şarkı Söyleyen Mercan'ı ve Dans Eden Deniz Yosunu'nu.' İnci'nin gözleri heyecanla parladı. Bu, hayatının en büyük macerası olacaktı!
İnci, yolculuğuna başlamak için hazırlandı. Yanına, en iyi arkadaşı olan konuşan balık Bıdık'ı ve şehrin haritasını aldı. İlk durak, Işık Saçan İnci'yi bulmaktı. Haritaya göre, inci, Karanlık Mağaralar'ın derinliklerindeydi. İnci ve Bıdık, cam şehirden ayrılıp, yumuşak kumlu yollardan yüzdüler. Yolda, kocaman, dost canlısı bir ahtapot olan Oktav ile karşılaştılar. Oktav, sekiz koluyla onları sıcak bir şekilde karşıladı ve 'Işık Saçan İnci'yi arıyorsanız, dikkatli olun,' dedi. 'Mağaranın girişinde, ışığı seven küçük ışın balıkları var; onlara şehrinizin parıltısından bahsedin, size yardım ederler.' İnci, Oktav'a teşekkür edip yola devam etti. Karanlık Mağaralar'a vardıklarında, gerçekten de minik, parlak ışın balıkları girişi aydınlatıyordu. İnci, onlara Parlak Baloncuklar Şehri'ni ve cam evlerini anlattı. Işın balıkları, büyülenmiş gibi dinledi ve hepsi bir araya gelip, mağaranın içine doğru parlak bir yol oluşturdular. İnci, bu ışık yolunu takip ederek, mağaranın kalbine ulaştı. Orada, dev bir istiridyenin içinde, yumuşak bir ışıkla parlayan, gümüş renginde bir inci vardı. İnci, nazikçe inciyi aldı ve anında, inci onun elinde daha da parlak bir şekilde ışımaya başladı. İlk harikayı bulmuştu!
İkinci harika olan Şarkı Söyleyen Mercan'ı bulmak için, İnci ve Bıdık, Renkli Resifler'e doğru yüzdüler. Burası, turuncu, pembe ve mor renklerde binlerce mercanın yaşadığı, canlı bir yerdi. Ancak, haritada yazan yere vardıklarında, mercanların sessiz ve hareketsiz olduğunu gördüler. Bıdık, 'Belki de şarkı söylemek için bir sebepleri yoktur,' diye fısıldadı. İnci, etrafına baktı ve bazı mercanların üzerinin, atılmış plastik poşetlerle kaplandığını fark etti. Bu poşetler, mercanların nefes almasını ve şarkı söylemesini engelliyordu. İnci, hemen harekete geçti. Yanındaki keskin kabukla, plastik poşetleri dikkatlice kesip çıkardı. Bıdık da, küçük ağzıyla poşet parçalarını taşıdı. Temizlik bittiğinde, mercanlar yavaşça canlandı ve hafif, melodik bir şarkı söylemeye başladılar. Şarkı, okyanusun derinliklerinde yankılandı ve İnci'nin kalbini ısıttı. En büyük mercan, İnci'ye teşekkür etmek için, üzerinden küçük, pembe bir mercan parçası kopardı. Bu parça, dokunulduğunda şarkı söylüyordu. İnci, bu şarkılı mercanı da yanına aldı. Şimdi iki harikaya sahipti ve okyanusun daha temiz bir yer olmasına yardım etmenin mutluluğunu yaşıyordu.
Son harika olan Dans Eden Deniz Yosunu'nu bulmak için, İnci ve Bıdık, okyanusun en derin, en sakin bölgesi olan Sessiz Vadisi'ne gittiler. Burası, uzun, yeşil deniz yosunlarının nazikçe dalgalandığı bir yerdi. Ancak, yosunlar hareketsizdi ve dans etmiyorlardı. İnci, haritayı tekrar kontrol etti ve yosunların, okyanusun gizli melodilerine cevap verdiğini okudu. Aklına bir fikir geldi: Şarkı Söyleyen Mercan'ı çıkardı ve ona dokundu. Mercan, yumuşak, büyülü bir melodi çalmaya başladı. Müziği duyan deniz yosunları, yavaşça hareketlenmeye başladı. Önce hafifçe sallandılar, sonra daha hızlı ve zarif bir şekilde dans etmeye başladılar, adeta suda bir bale gösterisi yapıyorlardı. Dans eden yosunların arasından, en uzun ve en parlak yeşil yosun, İnci'ye doğru uzandı ve ucundan küçük, ışıltılı bir yosun parçası kopardı. Bu parça, müzikle birlikte dans ediyordu. İnci, üçüncü harikayı da elde etmişti. Artık elinde, Işık Saçan İnci, Şarkı Söyleyen Mercan ve Dans Eden Deniz Yosunu vardı. Büyük sırrı öğrenmek için şehre dönme zamanı gelmişti.
İnci ve Bıdık, Parlak Baloncuklar Şehri'ne neşeyle döndüler. Bütün şehir halkı, onları karşılamak için toplanmıştı. Midos, bilge kaplumbağa, gururla gülümsüyordu. İnci, üç harikayı Midos'a verdi. Midos, onları eski deniz kabuğunun yanına yerleştirdi. Aniden, inci, mercan ve yosun parçalarından güçlü bir ışık yayıldı ve kabuktaki işaretler parlamaya başladı. Kabuk, yavaşça açıldı ve içinden parlak bir mesaj yükseldi: 'Parlak Baloncuklar Şehri'nin gerçek gücü, merak, cesaret ve dostluktur. Bu şehir, okyanusun en değerli hazinelerini korumak için cam baloncuklardan değil, kalplerinizin iyiliğinden inşa edilmiştir.' İnci ve diğerleri, bu sözleri duyunca, derin bir mutluluk hissettiler. Midos, 'Sen, İnci, bu yolculukta üç harikayı bulmakla kalmadın, aynı zamanda çevreyi temizledin, müzikle doğayı uyandırdın ve arkadaşlığın gücünü gösterdin,' dedi. Şehir, bu keşifle daha da parladı. İnci, artık şehrin genç koruyucusu olmuştu ve her gün, okyanusun derinliklerindeki bu camdan şehirde, yeni maceralara hazır, mutlu bir şekilde yaşamaya devam etti.