Derin mavi denizin en renkli köşesinde, mercanların arasında Pulcuk adında küçük bir balık yaşardı. Pulcuk'un turuncu pulları güneş ışınları vurdukça ışıl ışıl parlardı. Diğer balıklar gibi rahatça yüzebilse de, Pulcuk'un en büyük merakı denizin dışındaydı. Her gün suyun yüzeyine çıkar, gökyüzüne bakarak düşünürdü: 'Acaba denizin üstü nasıl bir yer? Orada neler var?' Ancak bir sorun vardı: Pulcuk yalnızca suyun altında nefes alabiliyordu ve sudan çıkamazdı. Bu yüzden denizin üstünü görmek onun için imkansız gibiydi.
Bir gün, Pulcuk bu merakını en iyi arkadaşı Denizyıldızı Yıldız'a anlattı. 'Yıldız,' dedi heyecanla, 'denizin üstünü görmek istiyorum. Orada bulutlar nasıl? Kuşlar nasıl uçuyor? Rüzgar nasıl esiyor?' Yıldız, beş koluyla Pulcuk'u sakinleştirmeye çalıştı: 'Ama Pulcuk, biz su canlılarıyız. Sen yüzemezken nasıl suyun üstüne çıkacaksın?' Pulcuk üzgünce kuyruğunu salladı: 'Yüzmeyi biliyorum ama sudan çıkamıyorum. Farklı bir yol bulmalıyım.' İkili, bu soruna çözüm bulmak için denizin bilge canlısı Kaplumbağa Bilge'ye gitmeye karar verdiler.
Kaplumbağa Bilge, yüzlerce yıllık kabuğu ve bilge gözleriyle onları dinledi. 'Pulcuk,' dedi yavaşça, 'senin merakın çok değerli. Bazen göremesek bile, başka yollarla öğrenebiliriz. Ben hem suda hem de karada yaşayabilirim. Sana denizin üstünü anlatabilirim.' Ancak Pulcuk ısrar etti: 'Kendi gözlerimle görmek istiyorum Bilge!' Kaplumbağa Bilge düşündü ve sonra aklına harika bir fikir geldi: 'Baloncuklar! Su yüzeyine çıkan baloncuklar, senin gözlerin olabilir!' Pulcuk ve Yıldız şaşkınlıkla birbirlerine baktılar. Baloncuklar nasıl yardım edebilirdi ki?
Kaplumbağa Bilge, Pulcuk'a bir deney yapmayı önerdi. 'Küçük bir deniz kabuğu alacağız,' diye açıkladı Bilge. 'İçine su doldurup, üzerine ince bir su zarı yapacağız. Sonra içine küçük bir hava baloncuğu hapsedeceğiz. Sen bu kabuğu alıp su yüzeyine çıkaracaksın. Baloncuk, suyun üstündeki görüntüyı kabuğun içine yansıtacak!' Pulcuk'un gözleri heyecanla parladı. Hemen işe koyuldular. Yıldız en güzel deniz kabuğunu buldu, Bilge su zarını nasıl yapacağını gösterdi, Pulcuk da küçük bir hava baloncuğunu dikkatlice kabuğun içine hapsetti.
Nihayet hazırlıklar tamamlandığında, Pulcuk kabuğu dikkatlice ağzıyla tuttu ve yavaşça su yüzeyine doğru yüzmeye başladı. Her metre yükseldikçe, suyun rengi değişiyor, ışık daha parlak hale geliyordu. Sonunda su yüzeyine ulaştı! Dikkatlice kabuğu sudan çıkardı ve içine baktı. Baloncukun içinde, harika bir görüntü belirdi: Mavi gökyüzü, beyaz bulutlar, uçan martılar ve uzaktaki bir adanın yeşil tepeleri! Pulcuk nefesi kesilmiş gibi bakakaldı. Denizin üstü tam da hayal ettiği gibi, hatta daha da güzeldi!
Pulcuk hemen suyun altına daldı ve gördüklerini arkadaşlarına anlatmaya koştu. 'Gökyüzü mavi mi mavi!' diye heyecanla anlattı. 'Bulutlar pamuk gibi yumuşak görünüyor! Martılar kanatlarını açıp özgürce uçuyor! Ve uzakta yeşil bir ada var!' Yıldız ve Bilge, Pulcuk'un heyecanına ortak oldular. Kaplumbağa Bilge gülümsedi: 'Gördün mü Pulcuk? Bazen sınırlarımız bizi durdurmaz, sadece yaratıcı olmamızı sağlar.' Pulcuk o gün çok önemli bir ders öğrenmişti: Merak etmek ve pes etmemek, her kapıyı açan bir anahtardı.
Pulcuk'un buluşu tüm denizde duyuldu. Artık diğer meraklı balıklar da Pulcuk'un 'Gökyüzü Kabuğu' ile denizin üstünü görebiliyorlardı. Pulcuk, yüzemeyen veya sudan çıkamayan tüm deniz canlılarına yardım etmek için farklı buluşlar yapmaya başladı. Kimi zaman yosunlardan dürbünler, kimi zaman mercanlardan ses yansıtıcılar yaptı. Pulcuk'un hikayesi, denizin her köşesinde anlatıldı: 'Sınırlarınız ne olursa olsun, merakınız ve azminizle her şeyi öğrenebilirsiniz!' Ve küçük turuncu balık, bir gün tüm denizi dolaşıp her yeri keşfetme hayali kurmaya devam etti.