Leo, yedi yaşında meraklı bir çocuktu. Geceleri uyurken garip bir şey oluyordu: Uykusunda yürüyordu! Ailesi ilk başta endişelenmişti, ama Leo'nun uyku gezintileri sıradan değildi. O, sadece yataktan kalkıp dolaşmıyordu; sanki görünmez bir dünyayı keşfediyor gibiydi. Bir gece, annesi onu mutfakta bulduğunda, Leo havada hayali bir kelebeği izliyor gibiydi. 'Leo, uyanık mısın?' diye sordu annesi. Leo gözleri kapalı, gülümseyerek cevap verdi: 'Gökkuşağı köprüsünü geçiyorum anne!'
Gündüzleri ise Leo, geceki maceralarını hatırlamıyor gibiydi. Ama okulda ders sırasında pencereden dışarı bakarken, zihninde harika hayaller beliriyordu. Matematik dersinde, sayılar gökyüzünde dans eden yıldızlara dönüşüyordu. Türkçe dersinde, harfler uçan kuşlar olup cümleler kuruyordu. Öğretmeni bir gün ona 'Leo, hayal dünyasına yine mi gittin?' diye şakayla sordu. Leo utandı, ama içten içe bu hayallerin geceki uyku gezintileriyle bir ilgisi olduğunu hissediyordu.
Bir cumartesi sabahı, Leo uyandığında elinde garip bir şey buldu: Parlak mavi bir tüy. Annesi bunun yastığından olabileceğini söyledi, ama Leo emindi ki bu tüy, geceki uyku gezintisinden gelmişti. O gün, bahçede otururken tüyü inceledi. Gözlerini kapatınca, geceden bir görüntü belirdi zihninde: Uçan bir tilki! Mavi tüylü, kanatlı bir tilki onu gece gökyüzünde gezdiriyordu. 'Rüya Tilki!' diye fısıldadı Leo heyecanla. Artık uyku gezintilerinin anılarını hatırlamaya başlıyordu.
Leo, geceki maceralarını ve gündüz hayallerini birleştirmenin bir yolunu bulmak istedi. Bir akşam yatmadan önce, yastığının altına bir not defteri ve renkli kalemler koydu. Ertesi sabah uyandığında, defterde garip çizimler buldu: Uçan balıklar, konuşan ağaçlar, ve elbette Mavi Rüya Tilki! Leo şaşırdı - uykusunda resim mi çizmişti? O gün okuldan sonra, bu çizimleri boyamaya başladı. Her renk eklediğinde, geceden daha fazla anı canlanıyordu zihninde.
Leo'nun ailesi onun değişimini fark etti. Artık gündüzleri daha mutlu ve yaratıcıydı. Öğretmeni, Leo'nun hikaye yazma ödevlerindeki hayal gücünden etkilenmişti. Bir gün sınıfa 'Hayal Gücü Şövalyeleri' adlı bir proje önerdi. Her öğrenci kendi hayal dünyasını anlatacaktı. Leo heyecanla geceki maceralarını ve gündüz hayallerini bir hikayeye dönüştürdü. Rüya Tilki'nin onu Gündüz Rüyaları Ülkesi'ne götürdüğü bir masal yazdı.
Zamanla Leo, uyku gezintilerinin aslında bir hediye olduğunu anladı. Gece, bilinçaltının sınırsız dünyasını keşfediyordu; gündüz ise bu keşifleri sanata ve hayallere dönüştürüyordu. Ailesi, onun için güvenli bir uyku ortamı yarattı - yatağının çevresine yumuşak minderler, kapıya çıngırak. Artık Leo hem güvende uyuyor, hem de rüya maceralarına çıkıyordu. En güzeli, artık gündüz hayallerini paylaşabileceği arkadaşlar edinmişti. Birlikte 'Rüya Kulübü'nü kurdular ve herkesin hayal gücünü kutladılar.
Leo bir gece uykusunda yürürken, odasında parlak bir ışık gördü. Işığın kaynağı, kendi çizdiği Rüya Tilki resmiydi! Resimden gerçek bir Mavi Rüya Tilki çıktı ve Leo'ya şöyle dedi: 'Artık uyku gezintilerini kontrol edebiliyorsun Leo. Bu yetenek, senin yaratıcılığının anahtarı.' Ertesi gün Leo, sınıftaki tüm çocuklara şunu anlattı: 'Herkesin içinde bir uyku gezgini var. Bazen rüyalarda, bazen hayallerde ortaya çıkıyor. Önemli olan, bu maceraları gündüz dünyamıza getirebilmek.' Ve o günden sonra, Leo hem gece hem gündüz dünyalarında mutlulukla yaşadı.