Uzayın derinliklerinde, parlak yıldızların arasında, küçük Astronot Yıldız yaşardı. Yıldız, gümüş renkli kıyafeti ve üzerinde sevimli yıldız çıkartmaları olan kaskıyla her gün gezegenleri ziyaret eder, yeni arkadaşlar bulurdu. Ama Yıldız'ın küçük bir sorunu vardı: yıldız tozuna alerjisi vardı! En ufak bir yıldız tozu bulutuna yaklaştığında, burnu kıpkırmızı olur, 'Hapşuuu!' diye sesler çıkarırdı. Bu yüzden diğer astronotlar bazen onunla alay eder, 'Tozlu Burun' diye seslenirlerdi. Yıldız bu duruma çok üzülürdü, çünkü aslında yıldız tozlarının dansını izlemeyi çok severdi.
Bir gün, uzay istasyonunun komutanı, tüm astronotlara önemli bir görev verdi: 'Kayıp Gezegen Pırıltı'nın üzerindeki sihirli kristali bulmalıyız. Bu kristal, tüm galaksinin müziğini çalabilir!' Herkes çok heyecanlandı, ama Yıldız endişeliydi çünkü Kayıp Gezegen Pırıltı'nın yıldız tozu fırtınalarıyla ünlü olduğunu biliyordu. Yine de cesaretini toplayıp küçük roketine atladı. Yolda, Jüpiter'in uydularından biri olan Minik Ay'cık'la karşılaştı. Minik Ay'cık, Yıldız'ın hapşırıklarını duyunca gülmek yerine, 'Belki de alerjin bir süper güçtür!' dedi merakla. Yıldız şaşırdı, hiç böyle düşünmemişti.
Kayıp Gezegen Pırıltı'ya vardıklarında, dev yıldız tozu bulutları her yeri kaplamıştı. Diğer astronotlar özel toz filtreli kasklarını taktılar, ama Yıldız'ın kaskı basitti. İlk yıldız tozu bulutuna girdiğinde, 'Hapşuuu! Hapşuuu!' diye ardı ardına hapşırdı. Her hapşırıkta, burnundan renkli, ışıltılı baloncuklar çıkmaya başladı! Bu baloncuklar, etraftaki yıldız tozlarını toplayıp onları parlak yollara dönüştürüyordu. Minik Ay'cık sevinçle, 'Gördün mü? Süper gücün işe yarıyor!' diye bağırdı. Yıldız'ın hapşırık baloncukları, gezegende gizli bir yol aydınlattı.
Renkli baloncuk yolunu takip ederek, bir mağaranın önüne geldiler. Mağaranın girişi, dev kristallerle kaplıydı, ama içeri girmek imkansız görünüyordu çünkü yoğun yıldız tozu her yeri sarmıştı. Yıldız derin bir nefes aldı ve kocaman bir 'HAPŞUUUU!' ile hapşırdı. Bu sefer hapşırığı o kadar güçlüydü ki, dev bir gökkuşağı baloncuğu çıktı ve tüm toz bulutunu süpürdü. Mağaranın içinde, tam ortada, mücevher gibi parlayan sihirli kristal duruyordu. Kristal, yanıp sönerek galaksinin en güzel melodisini mırıldanıyor gibiydi. Minik Ay'cık ve diğer astronotlar alkış tutarak Yıldız'ı kutladılar.
Sihirli kristali uzay istasyonuna getirdiklerinde, komutan çok etkilenmişti. 'Yıldız, senin alerjin sayesinde görevi tamamladık! Artık senin 'Tozlu Burun' değil, 'Süper Hapşırıklı Yıldız' olduğunu biliyoruz.' dedi gülümseyerek. O günden sonra, Yıldız alerjisinden hiç utanmadı. Hatta bazen bilerek yıldız tozu bulutlarına dalar, hapşırıklarıyla uzayda renkli şovlar yapardı. Minik Ay'cık da onun en iyi arkadaşı oldu. Birlikte galaksiyi gezer, yıldız tozlarını süpürüp yeni yıldız patikaları oluştururlardı. Yıldız, herkesin farklılıklarının aslında birer hediye olabileceğini öğrenmişti.