Uzayın derinliklerinde, Mor Gezegen adında rengarenk bir yer vardı. Burada Zippy adında mor renkli, üç gözlü, sevimli bir uzaylı yaşıyordu. Zippy'nin en büyük hayali, evreni dolaşmak ve yeni arkadaşlar edinmekti. Bir gün, penceresinden dışarı baktığında gökyüzünde parlak bir kuyruklu yıldız gördü. Kuyruğu gökkuşağı gibi renkli olan bu yıldız, uzayda süzülüyordu. Zippy heyecanla, 'İşte fırsat!' diye bağırdı. Hemen küçük uzay çantasını hazırladı. İçine en sevdiği yıldız şekerlemelerini, bir şişe galaksisi gazozunu ve yıldız haritasını koydu.
Zippy, Mor Gezegen'in en yüksek tepesine tırmandı. Kuyruklu yıldız tam üzerinden geçerken, 'Hey, beni de alır mısın?' diye seslendi. Kuyruklu yıldız yavaşladı ve parlak bir ışıkla Zippy'yi içine aldı. İçerisi yumuşak, ışıltılı tozlarla kaplıydı. Zippy kendini sıcacık ve mutlu hissetti. Kuyruklu yıldız, 'Benim adım Sparky. Nereye gitmek istiyorsun?' diye sordu. Zippy, 'Yeni gezegenler görmek ve arkadaşlar bulmak istiyorum!' diye cevap verdi. Sparky neşeyle, 'O zaman kemerlerini bağla, macera başlıyor!' dedi.
İlk durakları, Müzik Gezegeni'ydi. Buradaki uzaylılar, vücutlarından melodiler çıkarıyordu. Zippy onlarla dans etti ve yeni bir şarkı öğrendi. Sparky, gezegenin etrafında bir tur attı, Zippy de pencereden rengarenk ışıkları izledi. Sonraki durakları, Oyun Gezegeni'ydi. Burada herkes sürekli saklambaç oynuyordu. Zippy onlarla bir tur oynadı ve çok eğlendi. Sparky beklerken, Zippy'ye, 'Hadi, zamanımız kısıtlı!' diye seslendi. Zippy yeni arkadaşlarına veda etti ve tekrar yola koyuldular.
Uzayda ilerlerken, minik bir meteor yağmuruna denk geldiler. Sparky, 'Endişelenme, ben seni korurum!' dedi ve kuyruğunu bir kalkan gibi kullanarak meteorları savurdu. Zippy, 'Vay canına, sen çok güçlüsün Sparky!' diye haykırdı. Biraz sonra, dev bir gezegenin yanından geçtiler. Bu gezegenin halkaları şekerden yapılmış gibi görünüyordu. Sparky, 'Burasi Şeker Gezegeni, ama çok yapışkan, bu yüzden uzaktan izlemek daha iyi,' diye açıkladı. Zippy, haritasına bu gezegenin resmini çizdi.
Yolculuk devam ederken, Zippy bir sorun fark etti. Sparky yavaşlıyordu ve kuyruğundaki renkler soluyordu. 'Sparky, iyi misin?' diye sordu Zippy endişeyle. Sparky, 'Enerjim tükeniyor, biraz dinlenmem lazım,' diye mırıldandı. Zippy hemen çantasındaki yıldız şekerlemelerinden birini Sparky'ye verdi. 'Belki bu yardım eder,' dedi. Sparky şekeri yedi ve biraz canlandı. 'Teşekkürler Zippy, ama daha fazla enerjiye ihtiyacım var,' dedi. Zippy düşündü ve aklına parlak bir fikir geldi.
Zippy, yıldız haritasına baktı ve yakınlarda bir 'Yıldız Enerji İstasyonu' olduğunu gördü. Sparky'ye yön tarif etti. İstasyona vardıklarında, dost canlısı robotlar Sparky'yi enerjiyle doldurdu. Sparky tekrar parlak ve enerjik oldu. Zippy robotlara teşekkür etti ve onlara Mor Gezegen'den getirdiği galaksisi gazozunu ikram etti. Robotlar çok mutlu oldu. Sparky, 'Zippy, sen harika bir yol arkadaşısın. Sen olmasaydın, burada sıkışıp kalırdım,' dedi.
Enerjisi yenilenen Sparky, Zippy'yi evine, Mor Gezegen'e geri götürdü. Yol boyunca gördükleri güzel yerleri konuştular. Zippy, 'Bugün öğrendim ki, maceralar harikadır, ama evini ve arkadaşlarını özlersin,' dedi. Sparky, 'Ben de seninle yolculuk yapmaktan çok keyif aldım. İstersen, seni tekrar gezdirebilirim!' diye cevap verdi. Mor Gezegen'e indiklerinde, Zippy ailesine ve arkadaşlarına heyecanla maceralarını anlattı. Sparky, vedalaşırken, 'Beni her gördüğünde el salla!' dedi ve uzayda kayboldu.
O günden sonra, Zippy her gece gökyüzüne bakıp Sparky'yi aradı. Bazen onu uzaklarda parlayarak geçerken görürdü ve neşeyle el sallardı. Arkadaşlarına da uzayda otostop yapmanın ne kadar eğlenceli olduğunu anlatırdı. Ama en çok, yeni arkadaşlıklar kurmanın ve yardımlaşmanın önemini öğrenmişti. Artık Zippy'nin kalbi, sadece Mor Gezegen'de değil, tüm evrende atıyordu. Ve bir gün, belki yine bir kuyruklu yıldıza otostop çekip yeni maceralara yelken açacağını biliyordu.